کار از کار گذشت

شهادت می دهم که مرگ حقی است که برای همه انسانها قرار داده شده.
اما نمی دونم که این همه شیون و ناله و فریاد به کجا می رسه؟واقعا اون رفته از دست خوشحال می شه از اینکه می بینه همه دارن براش گریه می کنن و جیغ می کشن.فکر نمی کنم اون کسی که مرده به اندازه اون کسایی که زنده هستند ناراحت باشه مگر اینکه واقعا آدم بدی باشه.شاید هم چون مرده نمی فهمه که دستش از دنیا کوتاه شده و هنوز داغه و متوجه شرایط خودش نیست!
به هر حال صبح روز جمعه رو با صدای تشیع جوانی شروع کردم.
شا ید اگر شهرآورد بزرگ تهران نبود بیشتر درباره مرگ فکر می کردم اما به هر حال جو منو هم گرفت و شرط برد پرسپولیس رو از پدر بردم که هنوز ادا نکرده.هرچند که نمی دونم چرا وقتی که اولادی گل زد بابا ی من هم فریاد گل سر داد .شاید یادش رفته بود شرط بستنی رو .در تمام بازی فکر می کردم که در ایران هم داورانی هستند که بتونن قضاوت کنند این بازی رو و یکی از دلایل حساسیتهای کاذب این بازی داوران خارجی هستند.در صورتی که استفاده از داوران ایرانی می تونه به داوران ما اعتماد به نفس بده و این برای فوتبال ما هم از نظر تجربی و هم از نظراعتباری می تونه مفید باشه.قبول کنید که الفونسو پرز هم کم اشتباه نکرد پس ممکنه مشکل ما داور نباشه بلکه حاشیه های باشه ...و چه کردند این پرسپولیسی های اهواز در یک شب !