کار از کار گذشت

تیم فوتبال ایران باخت..نه در جام جهانی که در بازی های المپیک آسیایی و نه به ایتالیا و اسپانیا.به قطر.کشوری که جمعیتش به اندازه نصف فوتبالیستهای کشور ما هم نیست .قطر تا چند سال پیش هیچ فوتبالی نداشت .اصلا کسی در آسیا حسابش نمی کرد چه برسه به اینکه نگران بازی کردن باهاش باشیم.اما دیروز معلوم شد که نگرانی ها بی مورد نبوده.آنقدر بد بازی کردیم که قطری ها حتی به تاکتیک قدیمی اعراب در فوتبال که وقت کشی باشه رجوع نکردن و در یک بازی محکم و کاملا حساب شده دو گل خوب به ما زدند و شاید 5 گل هم نزدند.بعد از کشتی و وزنه بردای این امید رو به فوتبال داشتیم که حداقل یک مدال نقره بگیریم که نشد.اما میشه اطمینان داشت که مسئولین فوتبال علاج واقعه رو بعد از وقوع حتما می کنند و احتمالا سیموئز رو برکنار می کنند.بازی دیشب منو بد جوری سوزوند چون مقابل عربها بود و این اعتقاد مزخرف منه که جلوی هر تیمی ببازیم جلوی عربها باید حتما ببریم.اما این مشکل ضعف در تیم های ورزشی ما به فوتبال ختم نمی شه.
به شخصه اعتقاد دارم که تیمهای ما توانایی قهرمانی در این میادین رو دارند و به راحتی از سد تیمهای آسیایی که سرمایه گذاری های زیادی هم کرده اند می گذرند و تنها ایراد ما امکانات محدود و نداشتن آموزشهای دقیق و برنامه ریزی شده پایه ایست.
چرا که با این محدودیتها بچه های ما در مقابل تیماهای صاحب امکانات پایاپای پیش می روند و حتی پیروز می شوند و این نوید نیروی بالقوه ای را می دهد که با کمی همت و مسئولیت پذیری به مدالهای خوش رنگ در این میادین تبدیل می شود.
به شرطی که ازاین کوله بار تجربه گوشه ای رادوستان به تحقبق و فکر و عمل بنشینند.