کار از کار گذشت
Sunday, November 26, 2006
...
دیروز داشتم به این فکر می کردم که فرصتهایی که تو زندگی از دست می دهیم بیشتره یا فرصتهایی که در زندگی از ما می گیرن.متوجه شدم که فرصتهایی که خودمون از خودمون می گیریم خیلی بیشتره اما.....
فرصتهایی که از ما گرفته میشه اون هم بصورت آشکار آنقدر تاثیر روحی می گذاره که شاید حتی اصل ماجرا به شکلی فراموش بشه و نشه حتی وقتی برای برسی عواقبش گذاشت.گاهی حتی نزدیکترین دوستان من و شما شرایط تجربه این مسئله رو فراهم میارن که به نوعی بد ترین شکل اونه..هر چند که بنظرم میشه اینطوری توجیهش کرد که بلاخره هر کسی در فکر منافع خودشه اما این مسئله پیش میاد که اگر شما نیمی از راه را برای بدست آوردن فرصتی تاثیر گذار در زندگی رفته باشید و طرف شما در حد احتمال استفاده از فرصت باشه و شما رو به نحوی دوستانه از راه درست منحرف کنه در حالی که شما طلب کمک و راهنمایی کردین تکلیف چیه؟
شاید آرامش بخش تر ین گزینه این باشه که این ماجرا در صندوق تجارب زندگی بمونه و شما نیز عوامل ماجرا رو به خاطراتی از نوع دوستانه پیوند بزنید.
4 Comments:
شما يه انفجار تو شهرتون شده ،ديگه ول نمي كنيدا.همتون سرويس كرديد دهن انفجاررو.آقا رادت مندما. .
آقا من کی بر آشفته شدم؟به جون خودم شوخی کردم.ضمن اینکه من کل بلاگتون رو خوندم .اون انفجار رو هم زیاد دیده بودم به خصوص بچه های پنج شنبه با یکی دیگه که یادم نمیاد.من که گفتم ارادتمندم قربان.
سلام
همیشه باید فرصت ها را در دم غنیمت شمرد و خیلی وقت ها نباید به امید فرصت های بهتر بود..خیلی وقت ها هم شناسایی فرصت ها حرف اول را میزنه
آدرس سیر و سلوک عوض شد
بنا به دلایلی که توی پست بعدی میگم
من توی این آدرسم دیگه.
hich vaght 2 ta forsat vase 2 ta doost ya ashena yeho peida nemishe pas ba in ozaa... ooni ke aval goosh be zange bord karde.
Post a Comment
<< Home